پاک نژاد رفت
با توجه به گزارش‌های منتشرشده، استعفای محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت، را نمی‌توان صرفاً یک جابه‌جایی مدیریتی معمول دانست. رسانه دولتی ایران امروز، ۴ اکتبر ۲۰۲۶، استعفای او را تأیید کرد و حمید بورد، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، به‌عنوان سرپرست وزارت نفت منصوب شد؛ هرچند دلیل رسمی استعفا اعلام نشده است. در هفته‌های گذشته اما پرونده فروش نفت و عملکرد «تراستی‌ها» به یکی از جدی‌ترین نقاط فشار علیه مدیریت وزارت نفت تبدیل شده بود؛ پرونده‌ای که پرسش اصلی آن این بود: نفت فروخته شده، اما چه میزان از پول آن واقعاً به کشور بازگشته است؟
در همین چارچوب، گزارش‌های تحقیقی سعید آگنجی سردبیر آژانس خبری ایران گیت، به‌ویژه درباره تراستی‌هایی که در دوره وزارت پاک‌نژاد در چرخه فروش نفت قرار گرفتند، فشار رسانه‌ای قابل‌توجهی ایجاد کرد. ایران گیت از واگذاری ده‌ها میلیون بشکه نفت به چند تریدر و تراستی مشخص، وجود بدهی‌های قابل‌توجه برخی واسطه‌ها و ابهام در وصول درآمدهای نفتی نوشت و در گزارش دیگری از پدیده «خالی‌خوانی» و فاصله میان تأییدیه وصول ارز و وصول واقعی پول پرده برداشت. حتی در یکی از گزارش‌ها، موضوع ۸۰۰ میلیون دلار وجهی مطرح شد که بنا بر روایت منتشرشده، وصول آن محل اختلاف بود.
با این حال، آنچه امروز اهمیت دارد، نتیجه یک سلسله افشاگری و افزایش فشار افکار عمومی و نهادهای نظارتی است: پرونده‌ای که ابتدا می‌توانست صرفاً یک اختلاف مدیریتی یا اداری تلقی شود، به مسئله‌ای درباره نحوه فروش نفت، انتخاب واسطه‌ها، بازگشت ارز و مسئولیت مدیران ارشد وزارت نفت تبدیل شد. ایران گیت در آخرین گزارش‌های خود صراحتاً پرسش مسئولیت مدیریتی پاک‌نژاد را مطرح کرده بود و اکنون، چند روز پس از تشدید این فشارها، استعفای وزیر نفت رقم خورده است. بنابراین می‌توان گفت اطلاع‌رسانی و پیگیری رسانه‌ای در تبدیل «پرونده تراستی‌ها» به یک مطالبه عمومی موثر واقع شد و پاک‌نژاد سرانجام رفت.
English
View this article in English
