سازمان ملل یا ستاد انتخاباتی ترامپ؟

سازمان ملل یا ستاد انتخاباتی ترامپ؟

سازمان ملل یا ستاد انتخاباتی ترامپ؟

به گزارش آژانس خبری ایران گیت: هم‌زمان با برگزاری هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، نخستین سخنرانی خود در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش را ایراد کرد؛ سخنرانی‌ای که به‌جای تمرکز بر بحران‌های جهانی، رنگ و بوی رقابت‌های داخلی آمریکا را داشت و نشان داد سیاست خارجی در نگاه ترامپ، همچنان ابزاری برای تقویت پایگاه رأی‌دهندگان داخلی است.

تمرکز بر دستاوردهای داخلی در تریبون جهانی

سخنرانی ترامپ در مقر سازمان ملل، برخلاف انتظار برای ارائه یک چشم‌انداز چندجانبه‌گرایانه، بیشتر به گزارشی از کارنامه داخلی دولت او شباهت داشت. رئیس‌جمهوری آمریکا با تأکید بر دستاوردهای اقتصادی، کاهش مالیات، رشد بازار بورس و کنترل تورم، تلاش کرد تصویری از «عصر طلایی آمریکا» ارائه دهد؛ تصویری که بیش از آن‌که مخاطب جهانی داشته باشد، خطاب به افکار عمومی داخلی و به‌ویژه رأی‌دهندگان حزب جمهوری‌خواه بود.

در بخشی دیگر، ترامپ بار دیگر از سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت خود دفاع کرد و با اشاره به «صفر شدن مهاجرت غیرقانونی»، این دستاورد را نشانه‌ای از قدرت ملی آمریکا دانست.

هرچند بسیاری از تحلیل‌گران بر این باورند که چنین موضوعاتی، جایگاهی در مجمع عمومی سازمان ملل ندارند و در عمل، این رویکرد بیشتر مصرف انتخاباتی دارد.

سیاست خارجی در سایه رقابت داخلی

گرچه بخش‌هایی از سخنرانی ترامپ به مسائل بین‌المللی اختصاص یافت، اما این اظهارات نیز در چهارچوب رویکردی تبلیغاتی ارائه شد.

او با اشاره به «پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان» و بازگرداندن نیروهای نظامی به کشور، یکی از وعده‌های محبوب خود را تکرار کرد؛ بدون ارائه برنامه‌ای مشخص برای حل‌وفصل بحران‌هایی مانند جنگ در اوکراین یا وضعیت نوار غزه.

اظهارات تند علیه ایران نیز بخشی دیگر از این سخنرانی بود. ترامپ مدعی شد که ایالات متحده توانایی نابود کردن تأسیسات هسته‌ای ایران را دارد، اما به شکست‌های سیاست خارجی‌اش در مهار برنامه هسته‌ای تهران یا پایان دادن به درگیری‌های خاورمیانه اشاره‌ای نکرد.

به باور بسیاری از ناظران، استفاده از ادبیات تهدیدآمیز در قبال ایران و تأکید بر توان نظامی آمریکا، بیش از آنکه نشان‌دهنده یک استراتژی روشن در سیاست خارجی باشد، تلاشی برای نمایش اقتدار و تقویت تصویر رهبری او نزد پایگاه رأی‌دهندگان محافظه‌کار بود.

دیپلماسی چندجانبه یا تبلیغات یک‌جانبه؟

نقدهای مطرح‌شده نسبت به سخنرانی ترامپ در سازمان ملل، بیش از هر چیز متوجه ماهیت استفاده او از این تریبون بین‌المللی است.

در حالی‌که انتظار می‌رفت رئیس‌جمهوری آمریکا درباره همکاری‌های جهانی، مقابله با تغییرات اقلیمی، تنش‌های امنیتی و شکاف‌های اقتصادی سخن بگوید، او بار دیگر مسیر خودمحورانه‌ای را در پیش گرفت که طی آن، منافع داخلی بر مسئولیت‌های جهانی اولویت دارد.

این روند، تداوم همان نگرشی است که در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ نیز دیده شد؛ نگرشی که سازمان ملل را نه‌به‌عنوان نهادی برای حل‌وفصل بحران‌های مشترک، بلکه به‌مثابه سکویی برای تبلیغ قدرت ملی آمریکا تعریف می‌کند.

تریبون سازمان ملل، ابزار تثبیت قدرت داخلی

نخستین سخنرانی ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش، بار دیگر نشان داد که او نگاه انتخاباتی‌اش به سیاست جهانی را کنار نگذاشته است.

از اقتصاد گرفته تا امنیت مرزی و سیاست خارجی، همه محورهای مطرح‌شده در سخنان او با هدف جلب حمایت رأی‌دهندگان داخلی تنظیم شده بودند.

در حالی‌که جهان با بحران‌های پیچیده‌ای چون جنگ، فقر، تغییرات اقلیمی و چندقطبی‌شدن نظم بین‌الملل مواجه است، ترامپ بار دیگر نشان داد که سازمان ملل را سکویی برای تأیید و تقویت برند سیاسی خود می‌داند، نه بستری برای گفت‌وگو و راه‌حل‌های جهانی.