غارت اموال ملی با ترفند مزایده

غارت اموال ملی با ترفند مزایده

سید عبدالرضا موسوی؛ وارث اموال اعدامی‌ها و اختاپوس رانت خوزستان!
سید عبدالرضا موسوی، مالک هواپیمایی زاگرس، چگونه از یک نظامی سابق به یکی از ثروتمندترین چهره‌های ایران تبدیل شد؟ پاسخ در شبکه پیچیده‌ای از مزایده‌های صوری و بلعیدن اموال مصادره‌ای نهفته است. او متهم است که بخش بزرگی از اموال مه‌آفرید امیرخسروی (متهم اعدامی فساد ۳ هزار میلیاردی) از جمله گروه ملی صنعتی فولاد ایران را در مزایده‌هایی مشکوک و با قیمت‌های مهندسی‌شده به چنگ آورده است. واگذاری این غول صنعتی به موسوی در آبان ۱۳۹۶، که پیش‌تر در اختیار بانک ملی بود، نمونه بارز «خصوصی‌خواری» است که منجر به بحران‌های کارگری و تعویق ماه‌ها حقوق ۴۰۰۰ کارگر شد.
پرده دیگر این فساد، پولشویی سیستماتیک است؛ جایی که موسوی متهم به واریز ۱۵۰ میلیارد تومان در پوشش شرکت کاغذی «پایاپیشداد کیش» شده تا ردپای ثروت‌های مشکوک خود را پاک کند. او با مانورهای متقلبانه، نه‌تنها اموال شاکیان خصوصی را غارت کرده، بلکه حتی دستگاه‌های ماینر توقیفی را که به امانت نزد او بوده، به کارخانه استخراج رمزارز شخصی تبدیل کرده است. در حالی که او با پیشنهادات نجومی به فوتبالیست‌ها در صدر اخبار است، مسافران زاگرس با هواپیماهایی پرواز می‌کنند که با قطعات اسقاطی (کانیبالیزاسیون) سرپا مانده‌اند.
وقت آن است که قوه قضائیه پاسخ دهد: چرا اموال یک مفسد اقتصادی اعدامی (مه‌آفرید)، به‌جای بازگشت به بیت‌المال، نصیب کسی شده که با شرکت‌های صوری و ماینرهای توقیفی ثروت‌اندوزی می‌کند؟ شفافیت در پرونده‌های گروه ملی فولاد و ۱۵۰ میلیارد تومان مشکوک، اولین قدم برای برچیدن این امپراطوری رانتی است.
اما مگر می‌شود دستگاههای نظارتی و قضایی نسبت به این حجم از فساد آگاه نباشند، پس وظیفه ذاتی آنان چیست ؟
مگر نه آنکه فساد و تبعیض از اسباب جدی نارضایتی‌هاست، پس چه زمانی وقت برخورد با این پدیده شوم می‌شود.